Het gaat met zo’n ontzettende rotvaart. Elke week gebeurt er op het vlak van AI genoeg om meerdere podcasts te vullen. Wat twee maanden geleden nog niet werkte, is vandaag soms al vanzelfsprekend. Zelfs wie het actief volgt, moet voortdurend zijn beeld bijstellen.
Rond mij zie ik meer en meer mensen die AI inzetten. Collega's bouwen zelf projecten uit, maken bouwaantekeningen, schrijven dossieraanvragen en ontwikkelen digitale leermiddelen en cursusmateriaal. Ze verzetten meer werk en begeven zich veel gemakkelijker op ongekend terrein. De afstand tussen een idee en iets dat werkelijk bestaat, wordt steeds kleiner.
Toch lijkt op grotere schaal deze versnelling veel minder aanwezig. Voorlopig nog geen dramatische veranderingen op de arbeidsmarkt. Opleidingen, werkprocessen, beleidsbeslissingen, ... ze lijken het tempo nauwelijks te volgen. Ook in de Vlaamse media blijft AI relatief onder de radar. De kloof tussen wat AI kan en wat de samenleving doorheeft, is nog nooit zo groot geweest.
Dat roep een vraag op: waar blijft al die individuele winst? AI kan taken versnellen, vereenvoudigen of overnemen. Maar de winst van afzonderlijke gebruikers wordt blijkbaar niet vanzelf gezamenlijke vooruitgang. Het is alsof iedereen een jetpack aangeboden krijgt. Wie ermee leert vliegen, geraakt plots veel verder. Maar sommigen blijven staan, anderen vliegen alleen vooruit en nog anderen botsen tegen elkaar. Veel individuele beweging betekent nog geen gezamenlijke vooruitgang.
De verandering hangt sterk af van enkelingen. Mensen die experimenteren, hun aanpak bijstellen en opnieuw proberen wat onlangs nog mislukte. Niet iedereen heeft daar de tijd, ruimte of zelfs interesse voor. En wat één collega ontdekt, wordt niet vanzelf een gedeelde werkwijze. Meer nog: wat in de ene chatbot kan, kan je niet zomaar overzetten naar een andere.
Ook de organisatie bepaalt hoe hoog je geraakt. Je kunt een dossier veel sneller schrijven, maar als het daarna drie weken op goedkeuring wacht, blijft de totale doorlooptijd vrijwel gelijk. Voorgeschreven tools die minder geschikt zijn voor een taak kunnen de winst verder beperken. Veel scholen werken bijvoorbeeld verplicht met Copilot Education versie, maar deze is zeker niet de beste van de klas. Als je de instellingen laat staan, werk je met GPT-4o of GPT-4 mini. Dit zijn modellen die al twee jaar oud zijn! Je kan een veel jonger model kiezen (ChatGPT 5.6 Luna) maar dan moet je dit handmatig instellen, wat veel gebruikers niet weten. Dit model is trouwens van juli 2026. In AI termen is dit ook al oud.
Meer output is bovendien niet automatisch meer waarde. Meer cursusmateriaal maken is pas winst als het goed is en leerlingen er iets aan hebben. Het is bijzonder eenvoudig geworden om teksten te genereren. Ondertussen wordt er zoveel informatie neergeschreven en aangeboden dat het meeste zelfs niet meer tot bij de leerling komt.
Intussen lijkt de publieke discussie soms elders te zitten. In Nederland is er een echte politieke rel aan de gang: Onderzoek van de Volkskrant onthulde ins eptember dat ruim 30% van alle socialmediaberichten van premier Rob Jetten geschreven waren door AI. Het gaat hier over een discussie of de tekst gegeneerd is. De inhoud speelt zelfs geen rol meer.
We leven in een boeiende tijd. We leren steeds beter hoe we individueel kunnen opstijgen. Hoe we samen hoogte winnen, blijft voorlopig een open vraag.